موضوعات

عمومي هنر و ادبیات رایانه و اینترنت علم و فن آوری تجارت و اقتصاد فرهنگ و تاریخ سرگرمی و طنز ورزش فوتو بلاگ اخبار و رسانه ها اندیشه و مذهب

لينک دوستان

پي سي لـــر (7)

كد جاوا

کد گالری

& 

تبليغات

محل قرار گيري کد هاي بنر

تصاویر مربوط به مراسم شبیه خوانی عاشورا و اربعین 90

نويسنده :  شوالیه

برای دیدن تصاویر در اندازه بزرگتر بر روی آن تصویر کلیک کنید . اسلایدر .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 15 بهمن 1390| موضوع: |

عکس روستای کوجنق

نويسنده :  شوالیه

لينک ثابت |جمعه 7 بهمن 1390| موضوع: |

اسامی نمایندگان مشکین شهر

نويسنده :  شوالیه

جناب آقای  اسدی جناب آقای  ملکی جناب آقای  عباسزاده جناب آقای موسوی و....

لينک ثابت |سه شنبه 4 بهمن 1390| موضوع: اخبار و رسانه ها, |

وجه تسمیه روستای کوجنق

نويسنده :  شوالیه

در مورد نام روستای کوجنق که چرا این نام مشهور می باشد عقاید ونظرات متعدد که در اینجا به چهار نظریه بنا به نقل قول اهالی اشاره می شود . - ریش سفیدان سینه به سینه نقل می کنند در روزگاران قدیم حاکم شهر باستانی شهر اورامی (وراوی) در قره قالا زندگی می کرد در محل فعلی روستا باغ بزرگ و پر شکوهی داشت . این باغ متعلق به دختر حاکم به نام کوجه نه بود که به آن کوجه نه باغی می گفتند  .باگذشت زمان وبنا به دلایل نامعلوم این باغ از بین می رود و مردم از اطراف می آیند ودر آنجا ساکن می شوند بدین طریق نام روستا کوجه نه گذاشته می شود . - گویند رزمان شاه طهماسب اول دختر یکی از درباریان به نام گؤیچک ننه به عقد یکی از سرکرده های مقیم کوجنق در آن زمان   در می آید و این روستا دربار به روستای گؤیچک ننه معروف می شود و به مررو زمان و تحولات لفظی و زبانی به گویچنه و کوجنه موسوم می گردد . - عده ای می گویند چون در روزگاران گذشته اهالی این روستا بنا به دلایلی مانند گرمای بیش از حد هوا ، کمبود آب ، چرانیدن احشام ، وجمع اوری محصولات در اواخر فصل بهار به منطقه سرسبز و خرم و باصفای گوزدک گوچ می کردند و روستا خالی از سکنه می ماند که به این وظعیت کوونچیلیک می گفتند به خاطر این وظعیت و کوچنگی اهالی این روستا کوچنی و یا کوچری معروف شده و به مرور زمان به کوجه نه تغییر یافته است . - عده ای هم عقیده بر آن دارند به علت وجود گنج زیاد ، موقعیت سوق الجیشی و استراتژیکی این منطقه در طول تاریخ به کوه گنج ، کوی جنگ ، کوه جنگ مشهور بوده است که باگذشت زمان و طی  مراحلی از زبانی به زبان دیگر تغییر یافته و این روستا به کوجنق مشهور می شود . - کوجنق در گویش محلی به «کوجه نه» تلفظ می شود که در هیچ یک از لغت نامه ها و اعلام معتبر فارسی ، ترکی ، عربی درج و ریشه یابی نشده است به احتمال زیاد این اسم یک کلمه باستانی است که ریشه در تاریخ این منطقه دارد و گذر زمان اصالت خود را حفظ کرده و سینه به سینه به یادگار مانده و در مراحلی ازتاریخ به علت سختی در تلفظ و نوشتار به کوجنق تغییر یافته است و آنچه از قرائن بر می آید در دوره ای از تکامل زبان پسوند ـ َق به اسم بعضی از روستا ها اضافه شده است . مثل ، جبدرق ، تنبق ، بیجق و ... از آن جمله کوجنق و ترکیب ـَ ق به این روستا در زمان رضاشاه رایج شده است زیرا زمانی که شناسنامه به اهالی روستاهای این منطقه صادر می شد چون کاتب و نویسندگان معمولاً افسر و درجه داران فارسی زبان بوند بلا تفاق مصمم می شوند به روستاهایی که به (هـ) غیر ملفوظ ختم می شود حرف (ق) اضافه نمایند . .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 27 دی 1390| موضوع: |

سابقه فرهنگی

نويسنده :  شوالیه

کوجنق مهد و دانش ، یکی از آبادی های فرهنگی منطقه مشکین شهر است . در تاریخ 1322 شمسی دومین مدرسه دولتی بعد از مشکین شهر بنام مدرسه رشدیه در این روستا تاسیس می گردد که در این تاریخ تمام روستاهای مشگین شهر فاقد معلم و مدرسه بودند . و از آبادی های همجوار و منطقه ( صاحبدیوان ، ساریخانلو ، خانکندی و تنبق و ... ) جهت علمو تحصیل و ادب به این روستا می آمدند . این مدرسه در جریان حذب توده به مدت دوسال تعتیل می شود . آقای روسول میرزایی اهل شهرستان نمین اولین کعلم این مدرسه بودند که اهالی به نیکی از آن یاد می کنند . قبل از مدارس دولتی ع آموزش قرآن و کتاب های گلستان و بوستان سعدی و ... به وسیله اشخاص با سواد و روحانیون محل از جمله ملا نوری و ملا محمد باقر و ... در مساجد و حسینیه ها ( مکتب خانه ) صورت می گرفت . و فعلاً حدود 80 درصد جمعیت این روستا باسواد و اکثراً تحصیلات دانشگاهی دارند که تعداد از این افراد در سطوح مخطلف در خدمت نظام اسلامی هستند . اعتقاد مذهبی ، همکاری ، مشارکت ،تعصب ، تلاشکری ، اتحاد همدلی از خصایص بارز اهالی این آبادی است و همیشه در مسائل و امور اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و کارهای عامالمنفعه پیشقدم هستند . تاریخ بناء مسجد جامع این روستا را کسی نمی داند و با تهدید و تخریب سیل اولین تجدید بناء آن بناء آن مربوط به سال 1305 شمسی است که چوب مورد نیاز آن توسط کَل ( گاومیش ) از قاشقا مئشه آورده می شود و تجدید بنای دوم آن در سال 1360 است که در این تجدید بنا از آهن ، سیمان و سنگ استفاده شده و مسجد به شیوه معماری جدید ساخته می شود . تاریخ بنای مسجد حضرت ابوالفضل (ع) سال 1370 (هـ - ق) – برابر با سال 1328 شمسی است و در تاریخ 1374 شمسی توسط اهالی مورد بازسازی قرار گرفت . روحانیون بزرگ منطقه همچون آقایان : ملا مجید احمد بیگلویی ، شیخ یوسف عوری ، ملا حسن اهری ، آیت ا... میرزا قاسم پریخانی ، ملا عمران یاری و حتی مدتی ا... مشکینی و مداحان اهل بیت عصمت و طهارت از جمله حاج صدیق ، شهید ددش صفر زاده ، علی علی اکبری و ... در این مساجد به منبر رفته و به تبلیغ احکام الهی ، شرعی و ذکر مصائب ائمه اطهار (ع) پرداخته اند . جا دارد در اینجا یادی شود از شادروان زنده یاد حجة الاسلام و المسلمین حاج شیخ یوسف سعادتی که یکی از چهره های محبوب ، مذهبی و با سواد منطقه بودند و در میان اهالی ازجایگاه و احترام خاصی بر خوردار بودند . این روحانی جلیل القدر به سال 1306 (هـ ـ ش) در روستای کوجنق چشم به جهان گشود و پس از سال ها دوری از روستا و تحصیل در حوزه علمیه اردبیل ، تبریز و قم با توشه باری از معلومات دینی به زادگاه خود برگشت و به ارشاد و راهنمایی اهالی پرداخت و سر انجام پس از پنجاه سال تبلیغ شعایر اسلام در سن 76 سالگی عصر روز نهم تیر ماه هزار و سیصد و هشتاد و دو (هـ - ش ) شچم از جهان فرو بست . این روحانی شریف و محترم قبل از فوتش تعداد 185 جلد کتاب نفیس و قدیمی کتابخانه خویش را به ارزش 000/000/20 ریال همراه با دویست هزار تومان پول نقد به حوزه علمیه المهدی مشکین شهر اهدا نمودند تا پول آن صرف هزینه و تهیه امکانات حوضه علمیه گردد.              روحش شاد یادش گرامی باد کوجنق زادگاه استاد بزرگوار دکتر حاج داوود نوریزاده است . دکتر داوود نوریزاده فرزند حاج نظام در مهر 1333 در کوجنق چشم به جهان گشود . تحصیلات ابتدایی خود را تا پایه پنجم ابتدایی در دبستان رشدیه کوجنق ادامه داده و به علت مشکل اِسکان در شهرستان در پایه ششم ابتدایی نظام قدیم موفق به ادامه تحصیل نمی شود یکسال ترک تحصیل نموده و در قشلاق « قزیل آغیل » همراه با دامداران محل مشغول به دامپروری می شود . سال بعد ادامه تحصیل داده و در امتهانات نهایی ششم ابتدایی با بالاتری معدل از دبستان دولتی حکیمی فارغ التحصیل می گردد . وی موفقیت خود را در آن سال مرهون تشویق معلم دل سوز خود اقای صالح آقاوردی زاده  می داند . تحصیلات دوره متوسطه را در دبیرستان منوچهری مشکین شهر به پایان می رساند و در سال 1352 ضمن اخذ مدرک تحصیلی دیپلم رشته علوم تجربی در کنکور سراسری در رشته پزشکی ثبول و تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه تبریز شروع کرد و در بهمن ماه 1359 موفق به اخذ دکتری پزشکی شدند . ایشان در سال 1364 در رشته تخصصی ارولوژی قبول و در سال 1368 ضمن اخذ عنوان بورد تخصصی در رشته جراحی کلیه و مجاری ادرار ، به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز پذیرفته شد . در سال 1372 جهت گذراندن دوره سنگ شکنی به کشور آلمان اعزام  و در سال 1375 جهت گذراندن دوره تکمیلی در رشته ارولوژی اطفال عازم کشور کانادا گردید . وی، در حل حاضر افتخار عضویت انجمن جراحان کلیه آمریکا را داشته و بعنوان عضو فعال انجمن بین المللی ارولوژی جهان پذیرفته شده است و تاکنون بیش از شست پایانامه دکترا و تخصص را هدایت و راهنمایی و چندین مقاله علمی در کنگره های داخلی و بین المللی ارائه نموده است . ایشان در جریان هشت سال دفاع مقدس در جبهه های جنگ حضور فعالی داشته و به مدت 39 ماه به صورت داوطلبانه در منطقه عملیاتی ایلام و در عملیات های جنگی والفجر 3 ، والفجر 5، مسلم ابن عقیل ، کربلای 4 ، کربلای 5 و مرصاد در خدمت رزمندگان بودند . ناطق طالب لی شاعر کشور جمهوری آذربایجان که جهت معالجه از باکو به تبریز عزیمت کرده بود و در اولین دیدار خود از شهر تبریز شعری در مورد تبریز با عنوان « تبریزیم » سروده و در قسمتی از شعر خود از پزشک معالج خود « دکتر داوود نویرزاده » به عنوان جراه « پنجه طلایی » ( قزیل آل ) چنین یاد می کند . هر گوروشون مَنَه قُوّت روح وئریر نِئجه قارداش باجی مَسلَک داش وئریر دانشیغین بال تک شیرین داد وئریر گئنَه گلدیم قوینوندایام تبریزیم آز دانشیب چوخ ایش گورور داوودون اَلی قزیل ، باشی نوردو داوودون خسته لر شفا وئروب داوودون داوودلارین قوی وار اولسون تبریزیم ******** من گِدریم گلمَک اوچون بیر داها قَسمت اوچان یالوراریرام اَلاّها تورپاغیندان قویما سلاح آپارا وورماغ اوچان دشمن مَنی تبریزیم ********* واخ چاتیب دور ابلیس لری تانیاق آیریلیغی سالان دوستی قِنایان هر بیر کسین عَمَلینی سینایاق بیز بیر اولاق وطن بیر دیر تبریزیم  دکتر داوود نوریزاده که از مفاخر روستای کوجنق ، مشکین شهر  ، آذربایجان و ایران است علاوه بر کسب معنویات و علوّ درجات در حضور خداوند تعالی ، به هر جا که گام نهاده و در مجالس و کنگره های علمی و تخصصی نشسته و زبان باز کرده و یا دست به قلم برده ، خوب از آب در آمده و گوی سبقت از همگان ربوده و فعلاً در چندین مجامع علمی بین المللی عضویت دارند . از شخصیت های علمی دیگر روستا می توان به دها دکتر و مهندس و حدود 100 نفر کارمند آموزش و پرورش که اکثراً دارای مدرک تحصیلی کارشناسیو کارشناسی ارشد می باشد اشاره کرد . همچنین تعداد 40 در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، شانزده نفر در اداره بهداری ، 130 نفر در نیروی انتظامی و ارتش و حدود 30 نفر در سایر ادارات استخدام و مشغول کسب علم و دانش هستند . این آبادی از فضای آموزشی کافی برخوردار است و اکثر مدارس در انتهای ضلع جنوب غربی روستا متمرکزند . طبق آمار آموزش و پرورش در سال تحصیلی 82 – 81 تعداد هفتصدو پنجاه نفر دانش آموز در روستای کوجنق به تحصیل اشتغال داشته است که از این تعداد یکصدو نود و شش نفر در دبستان عترت ، یکصدو نود و نه نفر در دبستان شهید کلانتری یکصدو چهل نفر در مدرسه راهنمایی کوثر ، یکصدو هشت نفر در در دبیرستان شهید پاک نژاد ( مهدیزاده ) و چهل و سه نفر در دبیرستان دخترانه کوجنق مشغول به تحصیل بوده و تعدغاد پنجاه و دو نفر کارمند آمئزش و پرورش در این مدارس به تدریس و فعالیت مشغول هستند و یک واحد مهد کودک با 40 نفر کودک زیر نظر اداره بهزیستی در این روستا فعالیت می کند . سید جعفر فتاحی فرزند مرحوم سید رضا یکی از سادات باعزت و مورد احترام این روستا است و در منطقه از قرب و منزلت خاصی برخوردارند . بطوریکه در کوجنق و آبادی های مجاور به جد وی قسم یاد می کنند . از دیگر سادات این آبادی می توان مرحومین ( سید زهرا ، سید کلثوم ، سید فتاه ، سید توفیق ، سید عیسی و سید موسی و سید باباش ( محمد ) ، میر احمد ، سید اسماعیل و ... را نام برد . .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 27 دی 1390| موضوع: |

سیمای روستای کوجنق

نويسنده :  شوالیه

پل شش دهانه که ارتباط دو قسمت روستا (اوتای - بوتای ) را برقرار می سازد ، سیل بندی ، یک میدان کوچک با دو کوچه اصلی که سایر کوچه ها از آن ها منشعب می شوند با خانه های مخلوطی از قدیم ساز ، نو ساز ( گلی و اجری ) و تعدادی مغازه با مشاغل مختلف که اغلب درکوچه  اصلی و قدمی (تنگه ) متمر کز هستند همچنین قبرستان قدیمی در وسط روستا و وجود ساختمان های مرکز مخابرات خانه بهداشت ، مسجد جامع باساختمان سنگی ، مسجد حضرت ابولفضل العباس (ع) با نمای آجری ، مدارس راهنمایی ودبیرستان و دبستان دخترانه در یک نگاه روستای کوجنق را ترسیم می کنند . این آبادی از نظر نوع شکل ساحلی (طولی ) بوده و با خانه های جور وا جور کوچه های باریک ، پیچ در پیچ وناهموار بافت قدیمی و سنتی خود را حفظ کرده است بطوری که اکثر منازل به شیوه ی سنتی و با معماری خاصّی با آجر خام ، ملات کاه گلی ، سنگ وچوب ساخته شده است . وجود پل ، رود خانه ، کوهها کوشک ها (قالاق ) متعدد ، تایا ها ، بالا خانه های (ایوان ها ) مخروبه و دود تنور های نان پزی زیبایی خاصی به این روستا بخشیده و گاهی هم صبحگاهان بوی نان تازه پخت در کوچه ها به مشام می رسد و صدای آسیاب ها - تعداد از آن ها به سه باب می باشد - در کوچه پس کوچه ها روستا می پیچد .در چند سال اخیر شکل ساختمان ها تغییر یافته و به شکل معماری جدید ساخته می شود بطوری که در قسمت شرق رود خانه و جنوب غربی رودخانه روستا اکثر ساختمان های نوساز با حیاط بزرگ و سرسبز ودارای درخت میوه هستند . ولی مرکز و مکان اولیه روستا مخروبه و اکثر خانه های گلی و خشتی (قدیمی )فاقد حیاط و درخت میوه بوده و فقط در بعضی از نقاط چندین در خت خود نمایی می کند تعداد نه قهوه خانه ، چهل مغازه ، شش جوشکاری ، سه خیاطی ، شش نانوایی ، چهار آرایشگری ، و تعمر گاه و سایل موتوری وکشاورزی در این روستا پراکنده است کافه ها محل اجتماعات ، حل اختلافات و ملاقات اهالی است که معمولاً در اوقات بیکاری در این کافه ها و جلوی مسجد جمع می شوند و درباره روستا و، مسائل اجتماعی و روز مره و ... بحث و گفتو گو می کنند . کوجنق از سه طایفه بزرگ بنام های هیپتانلو ، گنجه لو ،مغانلو تشکیل شده است . این آبادی در قدید شامل پنج طایفه بنام های هیپتانلو ، گَنجه لو ، مغانلو و اوطرفلی (چوخر حیاطلو ) و دیک باشلو بود . در جریان اصلاحات ارضی (1342 هـ . ش) جهت تقسیم در ست ارضی مزروعی طایفه اوطرفلو و دیک باشلو به سه طوایف مذ کور ملحق می شود قدیمی ترین بومی کوجنق به روایتی طایفه مغانلو ها بوده که در کنار غار ( جنوب ) آق قالا ساکن بوده اند . آب آشامیدنی این روستا لوله کشی بوده و از طریق چاه که در شمال پل حفر شده تامین می گردد و قبل از لوله کشی ، آب آشامیدنی اهالی از طریق چشمه های کنار رود خانه تامین می شد زنان و دختران برای تهیه آب آشامیدنی ، شستن ظروف و اثاثیه منزل همواره کوزه به دوش و طشت به سر در مسیر رودخانه در تردد بودند . تردد زنان و کودکان با لباس های رنگارنگ و پولدار سنّتی در کوچه ها ، تجمع آن ها در سر چشمه و کنار رود خانه مخصوصاً قبل از عید نوروز و فصل کوچ خیلی تماشایی بود . .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 27 دی 1390| موضوع: |

فرهنگ و آداب رسوم

نويسنده :  شوالیه

آداب رسوم اهالی کوجنق چندان فرقی با سایر دهات منطقه ندارد و لی از بس که این آداب رسوم بینگر فرهنگ و تمدن هر منطقه می باشد و چون در گذر زمان به تدریج کم رنگ شده و به فراموشی سپرده می شوند لازم و ضروری به نظر می رسد که در مجموعه ثبت گردد تا هم از فراموش شدن و از بین رفتن آنها جلوگیری شود و هم به آیندگان انتقال یابد . اعیاد در عید نوروز ( نوروز بایرامی ) که عید باستانی ایرانیان و عید طبیعت است شادمانی و خوشحالی اهالی به اوج خود می رسد . چند هفته قبل از شروع سال نو خانه تکانی ها آغاز می شود و زنان کلیه اسباب و اثاثسه منزل را در پشت بام ها و تپه ها اطراف در مقابل نور خورشید پهن و خانه را از هر لحاظ تمیز و پاکیزه کرده و برای سال نو آماده می کنند . همه همه کودکان برای رسیدن چهارشنبه اسفند ماه لحظه شماری می کنند . اولین چهار شنبه که به که به «خبرچی چرشنبه » ( قاصدک بهار ) معروف است اهمیت چندانی ندارد فقط در جلوی هر خانه آتش روشن می شود دومین چهارشنبه را « کول چرشنبه » ( چهارشنبه خاکستری ) و سومین چهارشنبه « گول چرشنبه » ( چهارشنبه گل ) می گویند . در چهارشنبه آخر، شادی همه اهالی ، مخصوصاً کودکان بیشتر می شود . بعد از ظهر ، صدای « های هوی » و ترقه از همه جای روستا به گوش می رسد و بچه ها در حالیکه لباس نو می پوشند دسته دسته به خانه همسایگان و اقوام رفته و عیدی ( چرشنبه لیک ) می گیرند . با تاریک شدن هوا دود و شعله های آتش از حیاط ها ، پشت بام ها و بالای کو هها زبانه می کشد . کودکان و جوانان آتش بازی را شروع کرده در حالیکه از روی آتش می پرند این جمله را زمزمه می کنند « آزاریم ، بیزاریم ، بوردا قالسین – دیش آغریم ، بوردا قالسین » ( یعنی هر بیماری ، دندان دردم ، سردردم در سال کهنه بماند و در آتش بسوزد .) در شب چهارشنبه آخر سال ، جوانانی که نامزد هستند به دیدار خانواده عروس می روند خانواده عروس به آنها هدایا و عیدی می دهد همچنین در این شب اهالی برای عید تخم رنگ و زینت می دهند و قوورقا ( گندم بوداده ) تهیه می کنند . همگام تحویل سال نو همه در مسجد جمع می شوند طشتی را پر از آب و سیب ، سبزی و سنجد را خرد می کنند و به داخل طشت می ریزند و تعدادی ماهی تازه زنده را از رودخانه اهر چایی صید کرده و به داخل طشت می اندازند بعد به چهل نفر و در اطراف طشت 40 سوره مبارکه یس را می خوانند و در آب طشت فوت می کنند . از حرکت ماهی در تحویل سال نام سال تعیین می شود به این آب « چهل یاسین سویی » می گویند که آبی مقدس است بعد از تحویل سال نو همه با ظرف پر از آب چهل یاسین به خانه بر می گردند و هر کدام از اعضای خانواده جرعه ای از آن می نوشند و بقیه را به چهار گوشه خانه ، روی اموال و بذر می پاشند تا خیر و برکت پیدا کند . و از آفات و بلایا و انواع بیماریها مصون بماند . در قدیم « تکم چی » مدتی مانده به عید ، تکم را می رقصاند و درباره خوشبختی ها و بدبختی های تکم شعر می خواند . از اهالی و خانه ها عیدی می گرفت ، تکم چی کوجنق شخصی به نام مرحوم نادرت . که چند سال است به رحمت خدا رفته است همچنین قبل و بعد از شروع عید تخم مرغ بازی در قدیم ( امروزه نیز به صورت کم رنگ ) بین کودکان و جوانان رواج داشت . آخرین شب سال کهنه را « بایرام آخشامی » می گویند . عصر آن روز اهالی بر سر قبر عزیزان خود می روند فاتحه و قرآن می خوانند و حلوا ، بیسکویت و خرما احسان می کنند . اولین روز سال جدید را « گؤر – گؤروش گونی » ( روز دید بازدید ) می گویند در این روز هم مردان اهالی صبح اول وقت در قبرستان مرکز روستا گرد هم می آیند و بر اهل قبور فاتحه می خوانند . بعد بصورت دسته جمعی به طرف ثبرستان دیگر روستا « هیپتاللو فبرستانی » می روند و بر اهل قبور فاتحه قرائت می کنند . در ادامه مراسم در جلو مسجد جامع جمع شده به ترتیب و با نام مردگان سال گذشته صلوات و فاتحه نثار می کنند . در پایان مراسم روحانی محل ، ریش سفیدان و اهالی در مورد مسائل روستا که در امروزه بیشتر این کارها حذف یا نادیده گرفته می شود ، از قبیل : میر آبچی ، ناخیر چی ، قوروق چی ( دشتبان ) ، نهر کشی مزارع کشاورزی و حذف بعضی بدعتها بحث و گفتگو کرده و تصمیم گیری می شود . بعد مراسم دید و بازدید شروع شده و اول همه به دیدار بزرگان می روند در اینجا لازم است از زنده یاد مرحوم حاج نظام نویزاده – که همیشه در این مراسم صحبت های مصلحانه می کردند یاد شود که راهنمای اهالی در امور روستا ، مخصوصاً در کارهای کشاورزی بودند . از جشن های دیگر روستا می توان به اعیاد مذهبی اشاره کرد . عید قربان در میان اهالی اهمیت خاصی دارد که به آن « اسماعیل بایرامی » می گویند اهالی در این روز بصورت دسته جمعی پول جمع کرده ، گاو یا گوسفندی را به عنوان قربانی می خرند و آن را در معابر عمومی ذبح می کنند . اول سهم فقیر و فقرای روستا را از آن جدا کرده و بقیه نسبت به سهم بین اعضای گروه تقسیم می شود . البته هر کس وضع مالی خوبی دارد خودش حیوانی از قبیل گاو گوسفند را ذبح کرده و بین فقرا و اهالی روستا توزیع و پخش می کند . در قدیم رسم بود خون حیوانی قربانی را به پیشانی کودکان می کشیدند و در روز عید قربانی همه آب تنی می کردند . به آبی که در این روز مصرف می شود بایرام سویی می گویند . همچنین در سایر عید های مذهبی مانند ولایت ائمه اطهار (ع) ، عید نیمه شعبان ، غدیر خم ، مبعث و .. . اهالی در مساجد جمع می شوند و شیرینی خورانی می کنند . عروسی مراسم عروسی اهالی مفصل است و چند شبانه روز طول می کشد . که بعد از مراسم خواستگاری و بله بران مراسم خاصی بنام « نشانا» صورت می گیرد . با نشانه دادن دوره نامزدی آغاز می شود . در دوره نامزدی خانواده داماد موظف است در مناسبتها و اعیاد ، هدایا برای عروس و خانواده عروس بفرستد . قبل از شروع مراسم رسمی عروسی عقد خانی انجام می گیرد و مسئله شیربها ( باشلیق ) ، مهریه و سایر موارد در روز عقدکنان حل می شود . عروسی با مراسم بنام « پالتار آپارماق » شروع می شود . مراسم عروسی را بصورت باشکوهی ترتیب می دهند خانواده داماد لیستی از افراد اهالی و اقوام ( خیر و شر ) را تهیه و به دلاک که کارگردان عروسی است می دهند و یا بصورت کارت پستال که امروزه رایج است استفاده می کنند تا آنها را برای عروسی دعوت کند . در شب حنابندان ( خنایاخدی گجه سی) مردان در خانه پدر داماد و زنان در خانه پدر عروس جمع شده و شادی می کنند . نوازنده ها می خوانند و برای انتخاب ساقدوش و سولدوش شروع می شود در پایان هرکس پول بیشتری در سمت راست وچپ داماد بگذارد به عنوان ساقدوش و سولدوش انتخاب می گردد . ساقدوش ووسولدوش تا پایان عروسی باید در کنار داماد باشند و از خرج کردن پول نباید مضایقه بکنند و همیشه مواظب و مراقب خود ، و وسایل شخصی داماد باشند . اما امروزه ساقدوش و سولدوش قبلاً از طرف داماد انتخاب می شود و مراسم سروسی یک شبانه روز طول می کشد . در ادامه مراسم ( خنایاخدی ) پسر بچه ای از نزدیکان داماد بعنوان « گربه » انتخاب می شود و در حالی که صدای گربه را در می آورد مقداری از حنا را قاپیده ، دست داماد را زینت می دهد . در پایان مراسم از کلیه دعوت کنندگان توسط دلاک پول شیرینی ( نعلبکی پولی ) جمع می کنند . عروس را در قدیم سوار اسب کرده ، به خانه داماد آورند و معمولاً به نیت اینکه فرزند عروس پسر باشد پشت آن برادر یا یکی از اقوام ذکوور کوچک داماد را سوار می کردند و در مسیر راه اقوام و همسایگان بر سر عروس نقل و شیرینی می پاشند . ولی امروزه داماد ، عروس را باماشین تزئین شده به خانه می آورند . در آخر داماد همراه ساقدوش و سولدوش از بالای پشت بام یا جای بلند سیب و یک عدد سرقند پرتاب میکنند . از آداب رسوم دیگر عروسی می توان به مراسم گردک ، ینگه ، قازان آچما ، گرفتن جلو ماشین عروس و ایاق آچما اشاره کرد که امروزه نیز همه آنها اجرا می شود . در قدیم ختنه سوران در میان اهالی رواج داشت . در مراسم ختنه سوران علاوه بر دلاک و میهمانها ، یک نفر دیگر هم وجود داشت که بچه را می گرفت تا دلاک ختنه اش بکند این مرد را «کیروه» می گفتند . اکنون این مراسم فراموش شده است .  عزاداری و تعزیه خوانی مراسم عزا و سوگواری در روستای کوجنق فرق عمده با سایر روستا ها ندارد چندین روز طول می کشد و میّت را همیشه در جلو خانه می شویند و در خانه کفن می کنند زیرا روستا فاقد غسال خانه می باشد و برای دفن به یکی از دو قبرستان تاریخی روستا می برند بعد از دفن جنازه مراسم عزاداری برای مردان و در خانه برای زنان برگزاری می گردد و سه شبانه روز طول می کشد چند شب پشت سر هم اطعام و احسان می کنند و ختم می گیرند . در سه شبانه روز که « اوچ » می گویند خانواده هر قدر هم فقیر و غنی باشند کلیه اهالی را دعوت کرده و احسان و اطعام می کند و هرکس از اهالی در حد توان مالی خود به صاحب عزا کمک می کند . برای روز های پنج شنبه هر هفته تا چهلم و عید اول و سال روز مرگ عزیزان دوباره مجلس ختم و احسان ترتیب می دهند .       مراسم و عزاداری برای امام  حسین ( ع ) و شهدای کربلا رواج کامل دارد . یک هفته قبل از ماه محرم طی مراسم خاصی مساجد را تمیز و غباررویی و در میدان جلو مسجد « علم سیاه » ( حسین علمی ) نصب می کنند . مردم از اول ماه محرم در مساجد جمع شده و عزاداری ، نوحه خوانی و روضه خوانی شروع می شود . هر روز روحانی دو مرتبه بعد از ظهر و بعد از شام در مسجد روضه می خواند و بعد از آن مراسم نوحه خوانی  ، زنجیر زنی و سینه زنی برگزار می گردد . همه روزه بعد از ظهرها دستجات زنجیر زنی ، سینه زنی و شاخسئی در حیاط مسجد جامع تشکیل می گردد و به دور علم حلقه می زنند و عزاداری می کنند . و به صورت دسته جمعی بطرف مسجد حضرت ابوالفضل (ع) حرکت می کنند . مراسم عزاداری در روز های تاسوعا و عاشورا  حسینی به اوج خود می رسد . مراسم شبیه خوانی مرسوم است در روز عاشورا عزاداران جهت قبولی حاجاتشان به علم امام حسین (ع) و پرچم حضرت ابوالفضل العباس (ع) نذر می بندند و هر کس در حد توان احسان و اطعام می دهد . بعد از ختم عزاداری ، علم جلو مسجد تا اربعین حسینی همانطوری می ماندو در اربعین حسینی مراسم عزاداری و شبیه خوانی برگزار می شود . هر ساله مبلغی حدود سه میلیون  تومان نذر از پرچم حضرت ابوالفضل العباس و علم امام حسین (ع) جمع می شد و خرج تعمیر و امورات مساجد و کارهای عام المنعه می گردد . در ماه مبارک رمضان که ماه اطاعت و عبادت است ، اهالی به مدت یک ماه در مساجد به عزاداری ، قرائت قرآن ، دعا و نماز مستحب خواندن می پردازند و روحانی هر روز دو نوبت روضه می خواند . در شبهای قدر مراسم نوحه خوانی ، سینه زنی و دعا خوانی برگزار می گردد  و اهالی تا ازان صبح شب زنده داری می کنند و اطعام و احسان می دهند . نماز جماعت در ماه محرم و ماه رمضان در مسجد اقامه می شود . .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 27 دی 1390| موضوع: |

آی گوجه نه

نويسنده :  شوالیه

آی          کوجه نه           گور       نه      ایدین       اوجالیر       قالخیر             گویه         بولوتلاردان        باج          آلیر      ا ما       حیف       مرد        انسانلا ر       قوجالیر  قوجالسادا        ساخلا        مردین      حرمتین         قوی    او جالسین       شأن  شرفین     شهرتین          ای       کوجه نه     دکتر     حاجی       داوودون       افتخارلار          قوی     آپاریم      بیر         آدون       بو     شعرمین     شر   ینلگین    بیر      داوودون  هاردا       اولسا     شاد    ،     سلامت    ،    وار اولسون        الله  اونا     اوزائشینده     یار    اولسون                     ای     کوجه نه     آقالان     تکی      قالان     وار    معد    نوی     گور     بیر         یادا     سالان   وار ؟ اورامینین         هیچ     قیدینه       قالان   وار ؟ گورا دره         آشغالنان       دولبدی           اورامی   دا     آچان     گللر   سولوبدی                   قارا قالان     سنگر  لری     تو کولوب         باخان      یوخدی         داش         دیواری    سوکولوب          منیم          کیمی      قددین      ائیب     بوکولوب هر     یاغشدا        یئل    اسندی آغلییر                  سیز       لتیسی      اوره       گیمی         داغلییر                               آی    کو جه نه        دلیک       داشین         آخاری             مشکین        چای       کندین           آخار باخاری    بیر       چخایدیم       اهر      چایی        یوخاری بیر       گزیدیم       سکی      داشی     اینچه    سین                 قافلانتنی        بیرده        الی            پنجسین                              آی      کوجه نه    سنسن           آنا      قوجاغی     سولی     دره       بیر د ه    ملک        اوجاغی         ابولفتین         باغینین      هر        بوجاغی صفالی       دیر      تویدا      قوپار    هل هله            بیگ     گلینله     اوردا      گزلر     ال اله       جواد داغی      ،      احمد اوچان      ،      ائلانلی                             کئچی      گئزر       دائم      باشی        دومانلی                دره لر      آل      یاشین         بیانلی قایالار ین    کهلیکلری           قاقلدا ر         دره لرین       دوری     سویی    پاقلدار                                  گوزلدیر               گوزدگین       سویی         تورپاقی                             گوی ماشی  بوستانی       چیچکلی       تاغی                  هم      باغی        باغچاسی          یاشل           یاپاغی بولوت      قالخا       داغ      باشنی       مه لیه          چولده        یاتام      یورقان      اوستی     شه لیه                 بیچینچیلر         یایدا        اوروج            تو تاردی         ایستی       دوشجک         گورورد       ینکی         قوتاردی        هر           دره  دن      مین        جوره        سس        قوپاردی تور چولارن          قارا نلقدا           گتمه سی                  خورجون          آشب          اوراخچانن         ایتمه سی                       بوندا        قاباق          چورک        آرپا داریدی                هیچ         بیلمزدیک          قشدا           کواک           قاریدی         ائلده     بیر      لیک        خاطر     حرمت       واریدی هانی     سن     اول       او صداقت     آراد  ا         ایندی      والله          آغدا        بیر دیر         قارادا                        امیر تومار       گلیب         کنده     دؤشردی               آلاچیقدا      شیش     کاباب         دؤشردی             آتچلاردی      آت         مینیب    اوتوشوردی عوض    ممّد       آتچالارین      وردولار         باش   گوز   ازییب       قول      قشلارین    قردولا ر                     کالبای     اسکندر      حاجی       همت        ساغیدی           کالبای       عبا د       رحمتلیک       بیر       داغیدی                       مشهد نادر   سوزی    اوتکون        چاغیدی گوردیکی      بی     غضب     لیدیر     پورتوبدی        قان     گلیبدیر      گوز    قاباقین       اورتوبدی               دئدی        امیر         شمشیروی    ائت     غلاف         ایکی    جوان     ایتمه      گلین     بیر      خلاف        مواظب      اول        کنده       دوشر          اختلاف او      ورانلار        هر ا         یکیسی       قولومدی            بیری        ساغیم    اول    بیریسی     سولومدی              دئیر          بیر گون          هاوا          بواختلامشدی      قویون          کنده      یئتریب       هاخلامشدی       چوبان   سوری    قاباغن         ساخلامیشدی اوندا     گوردوک         کنده بیر         های     قی        دوشدی        دورت        بئش        آتلی        نئجه      دالدان         یئتیشدی                        آت         دوش         ادیب      قایتاردیلار         قویونی                      کیمده      جرأت وار       قالخیزا             بویونی          بو فلگین       چوخدی    اولماز       اویونی مشهد         اسوب      رحیم        ایلن          یئتیردی            قارا بیر         نوو       تفنگینی         گوتوردی                     خداشیرین       دام       تیکن      لن      دوروبدی        قار          دریسن       اوردان      نشان           قوروبدی        ازل     تیرده     بیر      آتلی     نی     وروبدی مشهد      اسوب      بو   ایشده       ماهریدی            کند        ایچینده          زرنگلرین     بیریدی                   اشرار        لیقدا           یامان        کشمکش          ایمیش              کالبای        فرج       ایش      بیلن    بیر      کیشی        ایمیش            آغ      ساقاللیق       ائل     ساخلاماق        ایشیمیش آد آپاردیم         اولاردان      بیر       یاد        اولسون           حق      دونیادان      قوی       روح    لاری     شاد اولسون                                آی           کوجه نه      شاعر   اوغلون      احمدی       جوشقون    بولاق         داشقین     چایدی        نم ندی      بو            یازدیقین      قبول     ایله     هر       ندی چون      شیرین        دیر       اصیل        ترکی      دلیمیز               بیر     بیرندن         آیرلماسین         ائلیمیز                      .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 27 دی 1390| موضوع: |

حدود و وسعت

نويسنده :  شوالیه

کوجنق از دهستان دشت ، بخش مر کزی در هجده کیلومتری شمال غربی شهرستان مشکین شهر در مجاورت پیوند رود خانه های اهر چایی ومشکین چایی واقع شده است . این روستا با 4680 هکتار وسعت از جنوب به روستای مزرعه ی جهان ، ینگجه ، خانباز و اهل ایمان ، از شمال به روستای ساریخانلو و صاحب دیوان ، از شرق به آبادی های قره باغلار ، قصابه ، احمد بیگلو ، گیللر و حبشی وازغرب به روستاهای خانکندی (شیرین کندی ) ، جلایر ، بال قشلاقی (آتمیانلو ) و قشلاقات اهر محدوده می شود . اهالی باور دارند کوجنق در قدیم با بدووستان هم مر بوده است . راه ارتباطی این روستا با مشکین شهر اسفالت بوده که اهالی پس از گذز از آبادی های قره باغلار ، قورت تپه و پریخان با مشکین شهر ارتباط برقرار می کند و یک جاده تحت عنوان راه مز رعه ی کوجنق را در دهستان شعبان به جاده ی اصلی اهر  مشکین شهر مرتبط می سازد . قسمت قوزدک و چهار دیوار این روستا بر اساس تقسیمات بخشداری مر کزی تابع دهستان شعبان بوده و فعلاً تعداد دو خانه وار در گوزدک ساکن هستند . گوزدک سکونتگاه تابستانی اهالی روستای کوجنق است و منطقه ی خوش آب وهوا با 260 هکتار وسعت در 10 کیلومتری مشکین شهر قرار دارد .:  ادامه مطلب :.

لينک ثابت | 27 دی 1390| موضوع: |

آخرين مطالب

<-PostTitle->